Tips van en voor patiënten met kanker

Sinds ik de voorganger van deze site, huidverzorgingbijkanker.nl, beheer, krijg ik de vraag wie ik ben. Een begrijpelijke vraag die me nu al zo’n vijf jaar bezighoudt. Om in te kunnen schatten of je de inhoud van iemands adviezen kunt vertrouwen, wil je natuurlijk graag weten van wie het komt. Desondanks kies ik ervoor anoniem te zijn en doe ik mijn best dat zo te houden. Via het tipformulier kun je contact met me opnemen en natuurlijk reageer ik dan gewoon. Ik blijf alleen graag anoniem 'boven water', op internet.

Waarom anoniem?

Na mijn studie heb ik een periode lesgegeven. Hoewel ik met veel plezier lesgaf en ik geen nare verhalen over leerlingen heb, was er wel een leerling die een beetje gek was. Ze was iets te gefocust op mij en zocht me op op internet. De grens tussen werk en privé die ik als professional erg bewaak, werd door haar doorbroken. Vanaf dat moment besloot ik anoniem te zijn op internet. Ik wil een keuze hebben in mijn werk over de manier waarop ik mijn privéleven meeneem. Al helemaal nu ik kanker heb. Mensen mogen alles van me weten, maar ik bepaal zelf graag de volgorde en de context waarin ik over mezelf vertel. 

Wie ik ben?

Ik ben een inmiddels ervaren borstkankerpatient, die toen ze 33 was een knobbel in haar borst ontdekte. In mijn omgeving heb ik van dichtbij andere vormen van kanker meegemaakt. Ook ben ik actief op een lotgenotenforum, waarmee ik mijn blik op 'wat kanker met je doet' zo breed mogelijk houd. Ik vind het belangrijk om niet mijn eigen verhaal te vertellen, maar er precies die dingen uit te halen die andere mensen ook zo blijken te beleven. Als ik twijfel of iets wel 'echt waar is', toets ik het door mijn netwerk op twitter te benutten. En ik volg de regel 'bij twijfel, de twijfel altijd op zijn minst samen met de tip uitleggen'. In mijn werk ben ik actief in beleidsvormende en adviserende rollen. Die blik gebruik ik om de content van deze site te wegen en te bepalen. De website huidverzorgingbijkanker.nl kreeg per ongeluk veel meer bezoekers dan ik had verwacht. Het is nooit mijn doel geweest op die manier in beeld te zijn. Daar had ik als docent ook al last van, van die eigenschap niet meer dan een brug te willen zijn: het gaat niet om mij. Het ging me er als docent om dat ik door de dingen die ik deed, mijn leerlingen hielp om te staan voor wie ze zijn en daar verantwoordelijkheid voor te nemen. Met deze site hoop ik hetzelfde te doen voor kankerpatienten.

Een brug: overweg met kanker

Ergens is het dus ook juist wat nodig is op deze site, dat ik anoniem ben. Deze site gaat over het omgaan met kanker. Ervaringen, tips, woorden met uitleg. Ze hebben als doel dat jij als patiënt vrij kunt kiezen wat je ermee doet. Of je je erdoor laat raken. Of je er gebruik van maakt. Of je terugkomt op deze site of snel wegklikt. Geen verplichtingen, niet voor jou, niet voor mij. Hoe meer ik in beeld ben, hoe meer jij beïnvloed wordt en rekening met mij gaat houden. En het gaat niet om mij. Ik ben via deze site alleen maar een hulpmiddel. Om jou te helpen je eigen brug te bouwen, tussen jou en de gevolgen van onze ziekte. Zodat je makkelijker de overkant kunt bereiken. Die plek jouw toekomst in, waarin je hebt leren omgaan met kanker. Jouw overweg. Naar wat je ook maar wilt bereiken.

 

fDeel
0
Pin It